WIESŁAWA STĘPIEŃ
„Zapytać można”
„Co zrobić z kioskiem
Na rogu ulicy
Gdzie stracone złudzenia
Nabierają barwy
Z każdym łykiem pięknieją
I nie ma już strat
Nawet lat ubywa
Przerażenie zostaje
Co zrobić z niebem
Błękitnym dla wszystkich
Jednako dalekim
Co zrobić z żalem
Za utraconym rajem”
(http://republika.pl/zdzisbylok/np23.htm)
Jeden komentarz