Kategoria: Stary czas

Jesli mowisz mi skacz… kimkolwiek jestes… to w twych slowach musi byc pewnosc… ze gdy juz skocze… potrafisz mnie zlapac… niczym rozbije sie… na samym dnie… a w zyciu… nie…

Za wysoko ustawiona poprzeczka. Nie przeskocze! Teraz juz moge tylko sie na niej powiesic.

Moj swiat i tak jest jedynie czarno-bialy przetykany wskros szarosciami… …wiec jak mam pisac o kolorach? Moglbym opisac kilkanascie odcieni szarosci, ale na dluzsza mete nawet to byloby dla mnie…

Gdy narastaja watpliwosci, kazda dodatkowa godzina pozostawiona na jakakolwiek decyzje jedynie je utrwala. Zmieniaja sie slowa, zmienia sie styl, czasami odcien slow. Gonitwa mysli, gmatwanina przypuszczen… Czasami jest to tak…

Najprosciej jest milczec. Nawet wtedy, gdy potok slow plynie z ust, i tak wciaz milcze

nic… …do powiedzenia …do napisania …do zycia… nic… …nowego …starego nic… …dzis …jutro …pojutrze …przedwczoraj nic… …ponoc… …straconego wystarczy… …walczyc …wygrac …zaczac wszystko od nowa czy… …starczy sil …starczy wiary…

„Byt” „Śmierć. Czym jest śmierć? Może śmierć to początek życia? Śmierć to ból czy ból to śmierć? Ale dlaczego ból, jeśli to początek? Śmierć to kara czy zbawienie? Jeśli śmierć…

Stracilem na zawsze tak wiele chwil i rzeczy dla Was zwyczajnych, ktorych nigdy juz nie odzyskam. Chocbym zmienil swoje zycie teraz, juz nigdy nie przezyje na nowo dziecinstwa, mlodosci, poczatkow…