Łzy

W koncu umylem samochod. Powoli, bez pospiechu – wrecz leniwie szorowalem po kolei wszystkie boki, szyby, dach i kolpaki, skupiajac sie tylko i wylacznie na tym zajeciu. Wypelnial mnie jakis dziwny spokoj – spokoj czlowieka, ktory nigdzie sie nie spieszy, ktory w tym wlasnie momencie na nikogo i na nic nie czeka jak i – w druga strone – na ktorego nikt ani nic juz nie czeka, nikt nie znajdzie, nikt o to nie dba, nikogo to nie obchodzi co robi, co mysli, jak sie czuje. Spokojny wolnoscia bycia wyrzuconym przez wszystkich, ktorym ufal najbardzij. Skonczylem palic, po czym zapalilem papierosa i zaczalem rozmyslac. Juz byla noc a gdy juz spalilem, to usiadlem w samochodzie, wlaczylem radio i zaczalem sluchac. Rozlozylem troche bardziej fotel i powoli zaczalem sie zatapiac w muzyce.

Zamknalem oczy – leciala wlasnie piosenka, ktora kiedys dawno dawno temu wywolywala we mnie radosne mysli, poczucie jakiejs pozytywnej, szczesliwej energii w srodku. I na moment chcialem poczuc ja znowu przy tej piosence, ktorej tytulu nawet nie pamietam. Udalo mi sie. Na ulamek sekundy na nowo poczulem sie tak samo, jak wiele lat temu zawsze przy tej wlasnie piosence. Na ten wlasnie ulamek sekundy.

W kolejnych sekundach spod powiek zaczely plynac lzy.

Samoistnie, niewytlumaczalnie, po prostu zaczely plynac.
Powoli plynely po policzkach. Na tyle chyba male i tak wolno splywajace, ze nie docieraly nawet do polowy policzka. Czulem je, czulem jak splywaja, jedna, potem druga – w tak duzych odstepach czasu. Plynely a wraz z nimi gorzka prawda o swiecie, o ludziach, kobietach, moim zyciu, o wszystkim.

Plynely ale nie oczyszczaly. Nigdy nie oczyszczaja. Na pierwsza lze przypadala jedna niezapomniana zla historia, na druga juz dwie, trzecia dodawala do tamtych kolejne trzy i tak dalej. Wysychajac na policzku sprowadzaly w terazniejszosc wszystko z przeszlosci. Slowa, mysli, zdarzenia, obietnice, uczucia, smutek, zal. I bezsilnosc.

To juz sie wydarzylo, juz przeplynelo, juz sie dla wszystkich poza mna skonczylo.
Skonczylo a wpierw wydarzalo niszczac mnie i te energie jaka wywolywala tamta piosenka kiedys. Kazdy rodzaj pozytywnej energii.

Zniszczona na tyle, ze starcza tylko na ulamek sekundy a pozniej przychodzi dol kloaczny z myslami. Przychodzi zwatpienie a wraz z nim swiadomosc ciaglej niewiary w to, ze moje zycie ma jakikolwiek sens, ze jestem cokolwiek wart, ze moje uczucia, moje zycie i to w co wierzylem, co mowilem i co slyszalem, jest jeszcze warte wspomnienia u chocby jednej wiecej osoby poza mna.

A wiecie jakia jest pierwsza z dziesiatkow odpowiedzi na pytanie dlaczego plyna moje lzy?

Bo zadna z odpowiedzialnych za te lzy osob nie chce pamietac dlaczego one plyna.