Nie pozwolcie mi sie obudzic.
Nie – bo juz wiem, ze ze snow nie warto sie budzic. Sny sa piekne jedynie wtedy, gdy sie w nie wierzy i gdy sie w nich tkwi. Tak latwo zasnac jesli wierzy sie w spelnialne sny i tak latwo sie obudzic, gdy rzeczywistosc dopada nagle i znienacka czlowieka. Rzeczywistosc niszczy pokazujac swoje szpony w najmniej spodziewanych momentach. Dopada na tysiace sposobow i doprowadza do momentu, gdy senna wizja swiata gdzies tam w umysle przestaje byc wizja a zaczyna byc koszmarem odbywajacym sie za dnia.
Jak Titanic poruszajac sie przez morze mgly zycia poprzez ocean zdarzen wciaz trafia sie na gory lodowe… i tonie…
Czy nie latwiej byloby gdyby istniala juz chocby tylko sama mgla i nic wiecej… We mgle mozna sie poruszac, nawet bardzo szybko, ale jedynie, gdy jest sie pewnym, ze nie natrafi sie na nic zlego…
A tego nie mozna byc nigdy pewnym!
Nie w realu.
rzeczywistosc…..hmmmm…jest bardziej przerazajaca niz wszyscy myslimy,zyjemy w swiecie falszu i obludy…,ale i dla nas kiedys sloneczko zaswieci i otuli nas promieniem dobra,wiatr rozwieje mgle,a nasz statek pokieruje w kraine szczesliwosci…..
i coz mam powiedziec?…..jak to sie dzieje ze jedni potrafia wszystko ujac,ubrac w take slowa?…i czemu tak real nas zaskakuje?….zrobilo mi sie nagle smutno………