Mogila jednego podludzika.

Nie sadze, aby ktorakolwiek z osob przezemnie spotkanych wykopala mi cala moja mogile. Kazda z nich dokladala jedynie swoja czesc pracy. Byly tez takie, ktore podwadzily mi noge, bym w koncu w nia wpadl. Byly tez i inne, ktore gdy juz mnie w nia wrzucono, podawaly mi dlon by mnie wydostac. Jednak bylem zbyt ciezki. Zbyt ciezki zyciowo i za ciezki do strawienia by potrafily wytrwac. Zreszta podawaly mi dlon po to by poczuc sie lepszymi albo… nie znam juz i nie uwierze w zaden inny powod. Bo jestem zawsze setnoplanowym w podsumowaniu nic nie znaczacym mniej niz nikim, wiec najwyzej moge byc dla innych przedmiotem pomagajacym poczuc sie lepiej po probie pomocy mi. Tak czy inaczej zawsze puszczaly dlon, zazwyczaj gdy ja znajdowalem sie tuz pod krawedzia. Spadalem, a upadek zawsze boli i lamie sily, ktorych dzieki temu teraz nie mam juz nawet, by wyciagac dlon po pomoc. Wiec teraz mozecie juz tylko mnie zakopac. Wyciagnijcie swoje lopaty, dobijcie mnie i przysypcie. Wiem, ze nie jestem wart nawet takich staran, ale zrobcie to dla siebie, nie dla mnie. Tak bedzie prosciej Wam zignorowac, ze tacy jak ja blakaja sie po Waszym swiecie. Do tego juz nie bedziecie tracili Waszego czasu na wmawianie mi Waszych klamstw o tym, ze nie mam racji.