Alicja rozesmiala sie „Nie ma co probowac – odrzekla – nie mozna uwierzyc w to, co niemozliwe”
„Zdaje sie, ze nie masz w tym wielkiej wprawy – powiedziala Krolowa – Ja w twoim wieku zawsze cwiczylam to przez pol godziny dziennie. Nieraz jeszcze przed sniadaniem dochodzilam do szeciu niemozliwosci, w ktore udawalo mi sie uwierzyc”
Lewiss Carroll „Alicja po drugiej stronie lustra”
A jak jest u Was – drodzy czytelnicy?
a u nas jest praca od 8-16, o pardon, do 16.45, gotowanie obiadów, odkurzanie, telewizja wieczorem, zasypianie na kanapie, ze zmęczenia, z nudy czasem. Takie, tam zwykłe życie. A miało być odlotowo, towarzysko, full kolor i radość codzienna. A miała byc jedyna największa miłość na świecie, praca ciekawa, dużo wariactwa. Niemożliwe, że aż tak się zrobiło zwyczajnie? Możliwe, qrde, możliwe. Trza uwierzyć tylko, że to też cieszy.