Szczęście /Adam Kopiński/
„Szczęśliwi czasu nie mierzą,
zegarom żadnym wierzą,
ci znają się całe życie
i idą przez nie w zachwycie
Codziennie wiosną się cieszą
i nigdy, i nigdzie się oni nie spieszą.
Mijają ze śpiewem tramwaje ponure,
kłaniają się trawom, dyskutują z murem…
Oczami krzyczą o cieple wiosennym
na mrozie polarnym i deszczu jesiennym.
I nawet słońce jest ciemne w zenicie
gdy oni się bawią w codzienność i życie.
I sami nie wiedzą, że wygląd ich zdradza,
tęczowa pół-chmura oblicza ich zdradza
I sami nie widzą świata zwykłego,
dla nich już nie ma czegoś takiego.”
Dziekuje 🙂