…

Samotny najgorszą z samotności
samotnościa odrzucenia, bólu, strachu
niezrozumienia i zapomnienia
i tysiąca myśli wypalających od środka
ja gniję, rozkładam się od wewnątrz
miliony komórek w agonii próbują walczyć
o skazane przez umysł na śmierć życie
powoli wygasające na ostatnim przystanku
kiedyś nie wrócę, nie zatrzymam się
nie powstrzymam tego nieuniknionego
przecież decyzję podejmuje się tylko raz
a ktos za mnie podjął ja tak dawno temu
skazany na smierć skazuję siebie na śmierć
czekam już tylko na koniec, epilog
klauzulę przeszłości zamykającą
mój czas na tym najgorszym ze światów
i skończy się na zawsze ta samotność
bycia niezrozumiałym przez wszystkich
bo nie będzie miał już kto być samotny
i skończy się na zawsze mój czas
odmierzany nie moimi myślami
tak bedzie dla wszystkich najlepiej