Ku Światłu... Posty

Jesli zycie jest jak ciagla pogon za samym soba poprzez mgle, to czasami zaczyna sie juz nie odrozniac mroku glebin od jasnosci na powierzchni… Nie zawsze sie wie, czy wyplywajac…

Łażę po ulicach, laże po blogach, laże po swoim życiu… Ot dreptam sobie i trwam w uporze… Myślę za dużo, palę za dużo, mówię tak dużo a tak właściwie nic……

Jeśli idąc drogą zobaczycie kotka rozjechanego potrąceniem losu nie zastanawiajcie się jak szkliste futerko i świecące nocą oczy posiadał niegdyś. Idzcie dalej… Światło zawsze przejrzy się w innych lustrzanych źrenicach.

Bólem zasypując niezaistniałe spełnienie istnienia piękną efemerydę wzniosłą ponad duchowość przed brzegiem najważniejszego ze światów utopioną pernamentnie w etanolowej nicości sprowadzonej w mój świat wypowiedzianymi słowami W dole zatrzymana huśtawka…

Z niezapisanego zeszytu pełnego snów o przyszłości wypadają zcierane myślami w nicość kartki Powstałe z prochu niechaj w proch się rozpadną Z niebytu wyrosłe u boku siostry Wyobrażni Zimnym światłem…

Gdyby świat był ułożony jak państwo maleńkich mróweczek goniących sobie znanymi lecz dokładnie wyznaczonymii ścieżkami… …to chciałbym nauczyć boga panującego nad tym małym światem tylko jednego… …litości… …litości dla mrówek,…

Pomimo nieustającej ucieczki przed nie zrodzonym w moim niedostępnym umyśle zapomnieniem pozostanie nadstawiany na uderzenie lub ciepło krążącej żywo krwi prawy policzek i pamiętany zawsze jednostkowy blask spontanicznych refleksów znad…

Jesli wiek XXI tak sie zaczal… to moze i dobrze, ze nie bede ogladal jego konca… Pewnie wiecie dlaczego pisze te slowa…Trudno sie nie domyslec. Zastanawia mnie tylko, jak to…